Monday, May 31, 2010

GAZAL

गजल


सुवास खनाल

खै के के बताएर गयो ऊ अनि झस्केँ म
एकछिन सताएर गयो ऊ अनि झस्केँ म

हो रङहरू थिए तिमी थियौ रङ्गीन र म
मेहेफिल तताएर गयो ऊ अनि झस्केँ म

बुद्धका आँखाहरूझैँ निर्दोष किन देखेँ उसलाई
पर्दा लाजको हटाएर गयो ऊ अनि झस्केँ म

भ्रम हा कि यथार्थ बाँचिरहेको मलाई
स्वप्नप्रदेश कटाएर गयो ऊ अनि झस्केँ म ।

1 comment:

  1. rachana dherai vanda pani kunai bela aautai rachana le mann chune huda subas khanal tapai aauta aamulya samprati hunuhuncha.

    ReplyDelete